Lokalizacja szkoły


Wyświetl większą mapę

HISTORIA

początek strony

„Śląski Rzym", bo takie miano nadano niegdyś Nysie, położony jest w dolinie wideł rzecznych Nysy Kłodzkiej i Białej Głuchołaskiej, na wysokości 180m n.p.m. Teren dzisiejszego miasta był bezleśny. Była tu rzeka dostarczająca ryby, były urodzajne i dobrze nawodnione gleby, a wszystko otoczone bagnami, łatwe do obrony.
Nazwa miasta pochodzi od nazwy rzeki Nysy. Założona została w XII w. jako osada słowiańska. W połowie XII wieku osada zostało nadane biskupowi wrocławskiemu jako uposażenie dla biskupstwa. Od tego czasu nastąpił wzrost roli i znaczenia miasta. W 1223 r. zostały nadane prawa miejskie, dlatego też w średniowieczu Nysa, oprócz Wrocławia, była największym i najważniejszym miastem jak również węzłem komunikacyjnym na Śląsku. Liczne drogi handlowe łączyły ją nie tylko z innymi miastami na Śląsku, ale i z wieloma krajami ościennymi. O silnej pozycji Nysy może świadczyć fakt, że posiadała prawo do bicia własnej monety. Okres średniowiecza przyniósł miastu także wiele nieszczęść. W tym czasie miasto zostało dwukrotnie spalone; najechane przez Tatarów, oblegane i niszczone przez husytów. Także książęta piastowscy w czasie bratobójczych walk nie oszczędzali Nysy. Nie omijały go także zarazy i powodzie.
Okres swojej świetności przeżywała Nysa na przełomie XVII i XVIII w. Spokój i dalekowzroczna polityka biskupów wrocławskich uczyniła to miasto jednym z najważniejszych na Śląsku. Najwięcej Nysa zawdzięcza biskupowi Franciszkowi Ludwikowi von Neuburg, który uczynił z niej barokową stolicę księstwa. Gdy miasto przeszło pod panowanie pruskie, Fryderyk Wielki, doceniając strategiczne położenie i znaczenie Nysy, zalecił przebudowę systemu obronnego. Prace przeprowadzono według jego osobistych wskazówek. W ten sposób Nysa ze stolicy biskupiej stała się twierdzą i miastem pruskich żołnierzy (od końca XVIII w. do końca XIX w. stacjonowało tutaj rocznie kilka tysięcy żołnierzy).

W 1807 r. Nysa oblegana była przez wojska napoleońskie, które doprowadziły ją do ruiny. W 1810 r. nastąpiła sekularyzacja dóbr kościelnych. XIX wiek przyniósł Nysie wiele zmian. Powstawały zakłady przemysłowe, rozwijało się szkolnictwo. W 1852 roku wybudowano teatr, funkcjonujący do końca II wojny światowej. W 1887 r. na stałe zlikwidowano twierdzę nyską. Umożliwiło to przestrzenny rozwój miasta, wybudowanie linii kolejowej, a w konsekwencji zwiększyło liczbę ludności i co się z tym wiąże, rozwój czynszowego budownictwa mieszkalnego. W XX wieku Nysa przeżyła dwa wielkie wstrząsy. Pierwszym z nich była powódź w 1938 roku. Jednak największą klęskę poniosło miasto w czasie II wojny światowej. W roku 1944 Nysa została ogłoszona twierdzą, w której wojska niemieckie broniły się przed Armią Czerwoną. Wskutek tego w marcu 1945 roku miasto zostało zniszczone w 80%. Dodatkowo wycofujące się wojska niemieckie niszczyły całą infrastrukturę w okolicy (drogi, mosty, zakłady użyteczności publicznej itp.), a potem wojska sowieckie złupiły i zniszczyły pozostałości po Nysie. Było to jedno z najbardziej zniszczonych miast polskich. Ocalała z zawieruch dziejowych jej unikalna zabytkowa architektura ( we fragmentach) jest dziś świadectwem historii Nysy, Odwiedzając ja warto zobaczyć: gotycki kościół św. Jakuba i św. Agnieszki, barokową Fontannę Trytona i kościół Bożogrobców pod wezwaniem św. Piotra i Pawła. Warto zwrócić uwagę na wspaniałą kratę Pięknej Studni, Pałac Biskupi, kolegium jezuickie, obecne LO "Carolinum", renesansowy Dom Wagi Miejskiej, Dom Komendanta czy zachowane po średniowiecznych fortyfikacjach wieże Ziębicką i Wrocławską oraz pieczołowicie odrestaurowane kamienice. Polecamy odwiedzenie jednego z największych w Europie, systemu fortyfikacji pruskich. Przyległe Jezioro Nyskie i bliskość Gór Opawskich sprawiają, iż Nysa jest najbardziej atrakcyjnym turystycznie zakątkiem Opolszczyzny i jedynym takim miejscem w Polsce.

INFORMACJE O MIEŚCIE

początek strony

POŁOŻENIE

Gmina Nysa licząca 217 km', w tym miasto 27 km', jest gminą miejsko-wiejską, w skład której wchodzi miasto Nysa oraz: 25 sołectw. Spośród 62 tys. mieszkańców gminy 50 tys. stanowią mieszkańcy miasta Nysa, będącego jednocześnie siedzibą największego w województwie opolskim, bo liczącego ponad 150 tys. mieszkańców, powiatu nyskiego.

Region nyski położony jest w południowo-zachodniej części Opolszczyzny, na Przedgórzu Sudeckim. Dogodne położenie miasta na skrzyżowaniu szlaków komunikacyjnych zapewnia dobre połączenie z dużymi aglomeracjami miejskimi i ośrodkami gospodarczymi Dolnego i Górnego Śląska oraz Republiką Czeską. Jednym z turystycznych atutów miasta, oprócz dobrze zachowanej zabytkowej architektury, jest także Jezioro Nyskie o powierzchni ok. 22 km'. Gmina Nysa, w której użytki rolne zajmują ok. 15 tys. ha, z uwagi na swoje dobre tradycje kultury agrarnej i nie zdegradowane środowisko naturalne, stanowi zaplecze wysokiej jakości produktów rolnych. Istotnym elementem w życiu miasta jest bliskie sąsiedztwo z Republiką Czech - sprzyjające wzajemnej wymianie handlowo-turystycznej i wpływające w znaczący sposób na obroty handlowe miasta. Gmina Nysa posiadając powyższe cechy i wartości dąży do harmonijnego i stałego rozwoju wszystkich dziedzin życia społeczno-gospodarczego, w ścisłym powiązaniu z tradycją i charakterem regionu.

ATRAKCJE NYSY

Nasze piękne miasto i gmina mają niewyczerpane pokłady atrakcji turystycznych. Każdy turysta znajdzie u nas coś dla siebie, coś interesującego, intrygującego, zajmującego. Wierzymy, że uda nam się połączyć Państwa oczekiwania, marzenia i wymagania z wielowiekową tradycją Nysy, klimatem dawnych lat i naszym doświadczeniem, żeby dać Warn to, czego potrzebujecie w czasie pobytu u nas. Możecie u nas leniuchować na piaszczystej plaży nad Jeziorem Nyskim albo grać w plażową piłkę siatkową. Łapać promyki słońca pływając kajakiem, łódką czy żaglówką i utrwalać piękną opaleniznę wiatrem. Nauczyć się utrzymywać równowagę na desce windsurfingowej. Czekać nad brzegiem rzeki, aż ryba połknie przynętę. Wrócić do czasów naszych dziadków i pradziadków podziwiając piękne zabytki i dziedzictwo kulturalne. Spacerować po pięknym parku wśród zabytkowych drzew, stawów w towarzystwie ptactwa wodnego. Zrobić nietypowe zakupy na giełdzie staroci (a potem prezentować je znajomym jako pamiątki po przodkach). Uwiecznić się na fotografii przy wymarzonym motocyklu podczas zjazdu Glob-trotterHomełess. W zimie możecie "poobijać się" na naturalnym lodowisku - letnim stawie w parku i przeżyć prawdziwą sannę. Możecie też dosiąść dwukołowca i wybrać jedną z sześciu tras rowerowych - dla miłośników zabytków, romantyków, pokutników, wyczynowców, przyrodników i zbieraczy kamieni.

Dla prawdziwych zuchów - Szkoła Przetrwania: pruskie forty, wieża ciśnień, poligon i ekstremalne warunki.

NYSKI OŚRODEK REKREACJI

Nyski Ośrodek Rekreacji z s/w Skorochowie położony jest na północno-wschodnim brzegu Jeziora Nyskiego przy drodze krajowej nr 423 zwanej „ Trasą Sudecką ". Ośrodek oferuje noclegi o zróżnicowanym charakterze, oddając turystom do dyspozycji:
- 25 miejsc w domkach kempingowych i pokojach gościnnych
- 700 miejsc na polu namiotowym
- 42 stanowiska karawaningowe

Z oferty można skorzystać również w okresie zimowym, gdzie do dyspozycji są 22 miejsca noclegowe w domku typu „ POLSPORT". Ośrodek posiada doskonale prosperującą bazę gastronomiczną, bazę sanitarną oraz parkingi, które tworzą niezbędne zaplecze sanitarno - bytowe. Udany wypoczynek gwarantuje bogata oferta atrakcji turystycznych, która usatysfakcjonuje każdego klienta. Rozległa piaszczysta plaża ze strzeżonymi kąpieliskami jest doskonałym miejscem do bezpiecznego plażowania. Dużym atutem ośrodka jest jego atrakcyjne położenie. Z brzegów jeziora roztacza się piękny widok na Góry Opawskie i Rychelskie Hory. Wody jeziora są bardzo atrakcyjne dla wędkarzy. Licznie występują tu sandacze, okonie, sumy czy szczupaki. W sezonie letnim w ośrodku odbywa się wiele imprez sportowych, rekreacyjnych i kulturalnych. Należy tu wymienić: regaty windsurfingowe i żeglarskie „O Błękitną Wstęgę Jeziora Nyskiego", eliminacje mistrzostw Polski w siatkówce plażowej, koncerty muzyczne i inne.

Centrum Informacji i Aktywizacji Społecznej „ Omnibus "

Od 12 lutego 2004r. działa Centrum Informacji i Aktywizacji Społecznej „Omnibus". Zakres działalności Centrum jest bardzo szeroki, od umożliwienia dostępu do informacji internetowej z zakresu edukacji, rynku pracy i wolontariatu, pomocy w poszukiwaniu ofert pracy, przygotowaniu ofert i ich prezentacji, propagowaniu informacji o programach pomocowych dla przedsiębiorców i organizacji pozarządowych, pomocy w zdobywaniu doświadczeń i kwalifikacji poprzez wolontariat, pomocy w poszukiwaniu pracy na rynku UE do prowadzenia we współpracy z Powiatowym Urzędem Pracy baz danych ofert pracy oraz perspektywicznych kierunków kształcenia zawodowego, aktywizacji i rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw, konsolidacji i aktywizacji przedsiębiorców i bezrobotnych, organizacji pozarządowych. W Centrum prowadzony jest Punkt Informacji Turystycznej udzielający informacji na temat warunków turystycznych regionu, jak też współpracujący z pokrewnymi punktami przygranicza polsko-czeskiego. Punkt Informacji Europejskiej pozwala na uzyskanie informacji dotyczących Unii Europejskiej. Agro- Bazar Informacji Europejskiej zajmie się propagowaniem informacji o Unii Europejskiej wśród mieszkańców obszarów wiejskich. Centrum cieszy się olbrzymim zainteresowaniem wśród turystów, zwłaszcza zagranicznych jak również osób bezrobotnych, poszukujących pracy.

HERB NYSY

początek strony

Herb Nysy przedstawia sześć białych lilii na czerwonym polu. Ustalił się on w końcu XV wieku i w różnych formach funkcjonował w świeckich dokumentach miejskich. Herb został zatwierdzony przez Radę Miejską 26 stycznia 1991r.
Druga wersja herbu powstała w początkach XIV w., w czasie kiedy Nysa była stolicą księstwa biskupów wrocławskich. Przedstawia on figurę św. Jana Chrzciciela trzymającego w lewej ręce Biblię z Barankiem Wielkanocnym. Po obu stronach postaci, u dołu ułożone są dwie tarcze z trzema liliami każda (św. Jan Chrzciciel jest patronem biskupstwa wrocławskiego i kościoła katedralnego we Wrocławiu). W takiej postaci herb funkcjonował do początku XX wieku.

ZABYTKI

początek strony

Kościół p.w. św. Jakuba i św. Agnieszki - Historia kościoła sięga początków istnienia Nysy. Obecny, późnogotycki kształt nadał mu mistrz Piotr z Ząbkowic w łatach 1424-30. W świątyni znajduje się m.in. najcenniejszy na Śląsku zespół rzeźby nagrobnej oraz barokowe baptysterium. Obok kościoła stoi niedokończona dzwonnica z łat 1477-1516.
Piękna Studnia - Wykuta w 1686r. przez Wilhelma Hellewega. Jej fundatorem był ówczesny burmistrz Nysy - Kaspr Naas. Barokowa Studnia zasłynęła na Śląsku jako „Piękna" dzięki swej wspaniałej, żelaznej, ornamentalnie zdobionej kracie.
Wieża Bramy Wrocławskiej - Została wzniesiona w 1351r. i stanowiła część średniowiecznych obwarowań miejskich. Uległa wielu zmianom. Została m.in. podwyższona oraz zwieńczona interesującym miniaturowym zespołem architektury obronnej z epoki renesansu. Ozdobiona pięknym renesansowym portalem pochodzącym z kamienicy przyrynkowej.
Kościół Ewangelicki - Dawniej nazywany św. Barbary. Wybudowany w stylu gotyckim z przekształceniami renesansowymi i barokowymi. Pochodzi z przełomu XIV i XV w. Pierwotnie stanowił kaplicę najstarszego na terenie miasta szpitala św. Barbary.
Pałac Biskupi - Obecnie w budynku Pałacu znajduje się muzeum. Jest to barokowa budowla, powstała w dwóch fazach. Z pierwszej pochodzą trzy skrzydła budynku (XVII w.), z drugiej (początek XVIII w.) czwarte skrzydło, które ma odrębną koncepcję kompozycyjną i charakter stylowy. Pałac posiada portale, kominki, pilastry (joński i koryncki). Na ścianach od strony dziedzińca umieszczone są trzy zegary słoneczne.
Dwór Biskupi - Zespół gotyckich i barokowych budowli o odrębnym systemie obronnym. Niegdyś siedziba biskupów. W ciągu wieków licznie rozbudowywany i przebudowywany. Zachowały się w nim fragmenty murów obronnych i baszt gotyckich z XIV w.
Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP - Dawny kościół Jezuitów. Wraz z kolegium i gimnazjum wchodzi w skład dawnego zespołu jezuickiego. Jest pierwszą sakralną budowlą jezuicką na Śląsku, powstałą w łatach 1688-92. We wnętrzu znajduje się ciekawy ołtarz główny oraz pozostałości polichromii Karola Dankwarta.
Kolegium i Gimnazjum „Carolinum" - Obecnie w gmachu mieści się Liceum Ogólnokształcące Carołinum. Imponujący gmach dawnego kolegium jezuickiego pochodzi z lat 1669- 73, posiada aulę bogato zdobioną sztukateriami. Barokowa brama z 1725r. łączy budynek kolegium z wybudowanym w latach 1722-25 gimnazjum jezuickim.
Kościół Zwiastowania NMP - Dawniej kościół pw. Bożego Ciała. Jest to jeden z najstarszych kościołów w Nysie, zbudowany w XIV w., gruntownie przebudowany w XIX w. Niestety po wielu latach zatracił swoje gotyckie cechy stylowe.
Fontanna Trytona - Perła nyskiego baroku, wykonana w latach 1700-01 z jasnego marmuru slawniowickiego. Wzorowana na rzymskiej fontannie - Fontanna del Tritone Berninniego. To głównie dzięki niej istnieje powiedzenie - Nysa Śląski Rzym.
Kościół p.w. św. Piotra i św. Pawła - Dawny kościół Bożogrobców. Najpiękniejsza barokowa świątynia w mieście wybudowana w latach 1720-27 przez Michała Kleina i F.A. Hammerschmita. Piękna polichromia na sklepieniu (1730) autorstwa Krzysztofa Tomasza i Feliksa Antoniego Scheflerów czynią z kościoła jedną z najwybitniejszych świątyń na Śląsku.
Dom Wagi Miejskiej - Obecnie w budynku znajduje się Miejska i Gminna Biblioteka Publiczna. Symbol kwitnącego niegdyś w Nysie handlu. Okazała budowla z 1606r. wykonana w stylu renesansu północnego, pierwotnie bogato zdobiona malowidłami i rzeźbami.
Wieża Bramy Ziębickiej - Wybudowana w roku 1350 i pomimo wiełu lat nie zatraciła wielu cech stylowych. W XIV w. została podwyższona, a w XIX w. odnowiona. We wnęce nad wejściem znajduje się figura lwa ziębickiego. Cała wybudowana z silnie wypalanej cegły, tzw. zendrówki.
Zespól kamieniczek mieszczańskich przy ul. Brackiej i w Rynku - zrekonstruowane starannie renesansowo-barokowe fasady kamieniczek przypominają dawną świetność zabudowy miejskiej, którą szczyciła się Nysa.
Seminarium św. Anny (obecnie Państwowa Szkoła Muzyczna I i II st.) - najstarsza zachowana część zespołu Jezuickiego. Powstało w latach 1656-57 i stanowi interesujący przykład obiektu wczesnobarokowego. Po sekularyzacji dóbr kościelnych seminarium zamieniono na szpital (1802), a w 1809 r. zainstalowano w nim fabrykę broni.